Gids Katja: In Schotland zijn we los van de tijd

De wegen verdwijnen in het landschap, en maken plaats voor meren.

De bergen verschijnen. Onbegaanbaar, geen infrastructuur of huisjes erop te zien, het magisch landschap is daar.

 Het is november 2018, ik ben op verkenning op het schiereiland Knoydart. De plek waar in mei 2019 de eerste vrouwenexpeditie Elements Expeditie zal plaatsvinden.

Een Harry Potterachtige treinreis, een vliegtuig, een boot brachten me hier. Het schiereiland Knoydart. Britains Last Wilderness. We lopen het kleine dorp uit. Geen supermarkt hier, maar wel een wel een soort storage zo groot als een inbouw kast. Het wordt niet gerund door personeel, maar je mag hier zelf je boodschappen pakken en het geld in een doos doen

2bfdb547-ee8c-4644-b9cd-91b5da811ce4.jpg

Langzaam komen flarden van wat zo’n expeditie betekent bij me omhoog. Ik kan er veel over nadenken thuis, maar pas hier, als ik op de plek ben, stopt t denken en kan ik voelen en begrijpen waar zo’n expeditie voor mij en de vrouwen die met me meegaan over gaat.

  

“Je horloge lever je in. En daarmee ook de tijd. En daarmee het overzicht jezelf in de tijd te plaatsen.

Zo zweef je even tussen wie je was, wie je bent, en wie je wordt.

De expeditie geeft je de veiligheid daarin een onderzoek te starten. Zonder ruis van buiten.

Het ontneemt je de vastheid van de klok. Van de gebaande wegen en bekende straten af.

Los van vertrouwde planning en interactie trekken we steeds dieper naar een plek waar tijd er niet toe doet.”

 

Alles gaat hier op vertrouwen.

Een heerlijke plek om zelf op onderzoek uit te gaan. Via een pad door het kleine dorp, dat eigenlijk meer een soort klont van 10 huizen is, trekken we over de glooiende heuvels de bergen in.

We volgend het water en een adembenemend landschap openbaart zich tot we bij de Bothy komen. Een stenen schuur, basic, maar gezellig en comfortabel. Dit is onze thuisbasis voor de week. Het uitzicht op de dal, de beek en de bergen rondom geeft rust en overzicht. We springen het meer in, verfrissen ons, steken de houtkachel aan. Het is goed zo.

 

“De natuur, het licht wat soms door de wolken heenpiept, begeleiden ons verder.

Hier is er alle ruimte voor jou en de natuur en wat er ook wil opkomen.

Je handen door het water laten glijden, een frisse duik in zee, mijmerend liggen op een steen, of iets bouwen met zand en takken en stenen, en de stilte voelen groeien en gloeien in je lijf en hoofd.”

Deze reis leert je weer dat het de weg is die het leven zo rijk maakt.   Waar wil je rechts, waar wil je links, waar wil je even zien en gewoon wachten of zijn. Waar laadt je op?

Elke stap in dit proces brengt je dichterbij dat punt.

Rust , vertraging, meer jezelf zijn. Meer jezelf kunnen inbrengen in alles wat je doet. Je relatie, je werk. Kunnen kiezen welke rollen je wel wil innemen in je leven. En welke klaar zijn. Waar je afscheid van kan nemen.

Na vier dagen pak ik mn tas in. Het is goed zo. Deze plek is een fantastische basis om weer een Elements avontuur in te gaan.  

Zin in de reis die in mei 2019 plaats gaat vinden. Op stap met een groep vrouwen, zonder telefoons en camera’s naar deze plek.

Knoydart wacht op ons.


 

 

jaap duin